کافه پیانو

تحریرهایی موجز از کتاب کافه پیانو

یه جور غم انگیز؛ خنده دار.
یا شایدم یه جور خنده دار؛ غم انگیز.

– بابایی ما پولداریم؟
– نه، ما طبقه متوسط رو به پایینیم.
– یعنی چی؟
– یعنی نه انقدر داریم که ندونیم باهاش چیکار کنیم، نه انقدر ندار و بدبخت بیچاره ایم که ندونیم چه خاکی بریزیم سرمون…متوسط بودن حال به هم زنه گل گیسو. تا می تونی ازش فرار کن. پشت سرت جا بذارش…نذار دستش بهت برسه.

..بهم می بازی یا نه؟
– گمونم ببازم.اما معنیش این نیس که تو ببری.
– مگه ممکنه؟
– نشنیدی میگن بازی برد-برد یا باخت-باخت؟
– این یه جور شیره س که بازنده می ماله سر خودش. بازی حتما یه برنده داره یه بازنده. اینا همش پرت و پلاس…”
..بهم می بازی یا نه؟
– گمونم ببازم.اما معنیش این نیس که تو ببری.
– مگه ممکنه؟
– نشنیدی میگن بازی برد-برد یا باخت-باخت؟
– این یه جور شیره س که بازنده می ماله سر خودش. بازی حتما یه برنده داره یه بازنده. اینا همش پرت و پلاس…”

خلاصه های کوتاه از کتاب کافه پیانو