واپسین نبرد پادشاهان

تحریرهایی موجز از کتاب واپسین نبرد پادشاهان

There is a gritty edge to his world and an awareness of the human cost of violence that is very contemporary.

دنیای نویسنده، وجهی دلاورانه و آگاه از بهای خشونت برای نوع بشر دارد که بسیار مدرن است.

Times

Compelling characters, a complex plot, and style to burn.

شخصیت های متقاعدکننده، طرحی پیچیده و سبکی سوزان.

Strange Horizons

Abercrombie has written the finest epic fantasy trilogy in recent memory. He’s one writer that no one should miss.

ابرکرومبی بهترین سه گانه فانتزی حماسی را در سال های اخیر نگاشته است. او نویسنده ای است که هیچ کس نباید خواندن آثارش را از دست بدهد.

Junot Diaz

Bold and authentically original.

شجاعانه، معتبر و اصیل.

Jeff VanderMeer

خلاصه های کوتاه از کتاب واپسین نبرد پادشاهان

نخستین چیزی که حس کرد صدای جریان آب بود که گوش هایش را پر کرده بود. صدای جریان آب، خش خش برگ درختان و صدای جیک جیک یک پرنده.
لوگن چشمانش را به اندازه ی شکاف باریکی گشود. نوری محو و درخشان که از میان برگ ها می آمد به چشمانش خورد. آیا این مرگ بود؟ پس چرا بدنش این قدر درد می کرد؟ تمام سمت چپ بدنش از درد می تپید. تلاش کرد نفس عمیق بکشد، اما راه نفسش بسته شده بود. به سرفه افتاد و آب و لجن را تف کرد. غرشی کرد و چرخید و روی دست ها و زانوهایش قرار گرفت. خودش را از رودخانه بیرون کشید. در حالی که میان دندان های قفل شده اش نفس نفس می زد، به پشت روی خزه و لجن و علف های گندیده ی ساحل افتاد.
لحظه ای همان جا دراز کشید و به آسمان خاکستری که بالاتر از شاخه های سیاه درختان بود خیره شد. هنگام نفس کشیدن سینه اش خس خس می کرد.
با صدایی خسته و ضعیف به خود گفت: « هنوز زنده ام. » با وجود همه ی تلاش هایی که طبیعت، شانکاها، مردم و حیوانات درنده کرده بودند، هنوز زنده بود. خیس و خسته، در حالی که به پشت افتاده بود، شروع به خندیدن کرد. خنده ای بلند و از ته دل. اگر قرار بود لقبی به لوگن نه انگشتی بدهند، لقب « نجات یافته » برازنده اش بود.
باد سردی روی ساحل متعفن رودخانه می وزید و خنده ی لوگن آهسته قطع شد. شاید زنده بود، اما زنده ماندن خود مسئله ی دیگری بود. نشست و از شدت درد چهره در هم کشید. با پا خود را به عقب هل داد و به تنه ی نزدیک ترین درخت تکیه زد. خاکی که به بینی، چشمان و گوش هایش چسبیده بود را تکاند. لباس خیسش را کنار زد تا نگاهی به محل آسیب دیده بیندازد.