واحه ی غروب

تحریرهایی موجز از کتاب واحه ی غروب

Taher’s voice is sombre, wise and lyrical.

نثر طاهر، تاریک، هوشمندانه و شعرگونه است.

Times Literary Supplement

A tale of love, conflict and desolation at a remote oasis.

حکایتی درباره ی عشق، ستیزه و ویرانی در واحه ای دوردست.

Guardian

In this historical mystery, [Taher] comes across as an Arabic Graham Greene.

در این داستان معمایی تاریخی، طاهر خود را به عنوان گراهام گرین عرب مطرح می کند.

Winnipeg Free Press

خلاصه های کوتاه از کتاب واحه ی غروب

هر کاری که دوست داری را انجام بده. هیچ چیز به جز اشتباه کردن، درخور و شایسته ی این دنیا نیست.

من معنی مرگ را درک نمی کنم، اما از آن جایی که آمدنش اجتناب ناپذیر است، بیا کاری کنیم که زنده بودن مان را توجیه کند، بیا قبل از ترک این جا، اثری بر روی این خاک از خود به جای بگذاریم.

ما باید تمام قصه های پدربزرگ ها را تا آخر برای نوه ها بخوانیم و تمام شان کنیم، تا از توهمات شکوه و عظمت و خوشی های الکی خلاص شان کنیم.