هم قفس

تحریرهایی موجز از کتاب هم قفس

به ریزش مداوم باران روی شیشه نگاه کردم، دلم می خواست همه چی رو بهش بگم، هرکاری می کردم زبونم نچرخید، داشتم از دست خودم حرص می خوردم که چرا لال شده بودم؟ چرا حرف دلم رو بهش نمی گفتم؟ چرا نمی تونستم رازمونو فاش کنم؟ شاید به این خاطر بود که نمی دونستم چه عکس العملی نشون می ده، اگه همین رابطه قشنگی رو هم که داشت بینمون شکل می گرفت، خراب می کرد چی؟ ناخودآگاه یکی از ابیات شاملو به مغزم رسید. همه چیز از پیش روشن است و حساب شده و پرده در لحظه معلوم فرو خواهد افتاد… .

خلاصه های کوتاه از کتاب هم قفس