قارچ کش ها

بیمارگرهای گیاهی عامل های زیان آوری هستند، که با ایجاد بیماری در گیاهان و به ویژه گیاهان مورد استفاده در کشاورزی، همه ساله زیان فراوانی به محصولات و فرآورده های گیاهی وارد می کنند. در بین این بیمارگرها، قارچ های بیماری زا اهمیت ویژه ای دارند و مهمترین همه گیری در بیماری های گیاهی مربوط به بیماری های قارچی بوده است. در این مورد می توان به سفیدک کرکی سیب زمینی اشاره کرد، که در سال 1840م در ایرلند باعث بروز قحطی سراسری در آن کشور شد و مرگ یک میلیون نفر و مهاجرت دو میلیون نفر را به دنبال داشت. با توجه به تهدیدهای ناشی از بیماری های قارچی گیاهان در امنیت غذایی، به مبارزه با آنها توجه شد، که در آن از روش های مختلف زراعی، ژنتیک، شیمیایی و زیستی استفاده می شود. در این میان، روش شیمیایی از دیرباز متداول بوده است و هنوز هم به عنوان مهمترین روش برای مهار و حتی درمان این بیماری ها به کار می رود. برای موفقیت بیشتر در این روش مبارزه، ساختن و فرموله کردن ترکیبات قارچ کش که از اواخر سدة نوزدهم میلادی آغاز شده بود به سرعت ادامه یافت، که هم اکنون نیز همراه با ساخت دیگر آفت کش ها یکی از صنایع مهم و درآمدزای کشورهای توسعه یافته و در بعضی موارد کشورهای در حال توسعه به شمار می آید. صنعت تولید قارچ کش های جدید با چالش هایی روبرو شده است از جمله اینکه، کشف و ساخت قارچ کش هایی که دارای جایگاه تأثیر جدید باشند روز به روز دشوارتر می شود و دیگر اینکه پدیدآمدن جمعیت های قارچی مقاوم به قارچ کش ها یک نگرانی اساسی است که رو به افزایش است. چالش دیگر مصرف قارچ کش ها، اثرات مخرب زیست محیطی آنهاست. متأسفانه در اکثر نقاط کشور و در اغلب موارد، تدوین برنامه و انجام عملیات سم پاشی به صورت ناآگاهانه است و تداوم چنین روندی منجر به مصرف بی رویة آفت کش ها شده است که گسترش آلودگی های زیست محیطی و شیوع برخی از بیماری ها را در پی داشته است.