شقیقه های سفید

تحریرهایی موجز از کتاب شقیقه های سفید

در که باز شد، فکری مثل جرقه از ذهن فهیمه گذشت. دست مریم را گرفت و به سرعت، پیش از آن که در بسته شود، خواست از لای در رد شود. نگهبان ناچار پرید و اول چادر فهیمه و بعد دست بچه را گرفت و کشید. در داشت کاملا بسته می شد. ترسید بلایی سر زن بیاید و داستان درست شود. ناگزیر شد دست فهیمه را از مچ بگیرد و ناگهانی و ضربتی بکشد بیرون. فهیمه بلند و کش دار جیغ زد و بچه از دست نگهبان جوان رها شد و خورد زمین. نگهبان برگشت، و نگران، نگاهی به بچه کرد تا مطمئن شود بلایی سرش نیامده باشد. صدای نفرین فهیمه مثل پتک نشست روی مغزش.

خلاصه های کوتاه از کتاب شقیقه های سفید