شاعری در باران

تحریرهایی موجز از کتاب شاعری در باران

به سختی می گوید: آزادشدم.
پیرمرد، متعجب، میرعبدالعظیم را نگاه می کند و می پرسد: از چی؟
می گوید: از خودم.
و دست در لیفه ی شلوار می کند و کیسه ای را به سوی پیرمرد می گیرد:
– پول کفن و دفن ام.
سر بالا می گیرد، با چشمان نیم بسته درخت بلوط را نگاه می کند و می گوید:
– همین جا خوب است. زیر همین درخت بلوط
… پیرمرد می گوید:
– پس سیاه عاشق بود. بدترین درد همین است.

خلاصه های کوتاه از کتاب شاعری در باران