سیمای شهر

تماشای شهر هر چقدر که مناظر آن معمولی باشد دلپذیر تواند بود. شهر نیز مانند یک بنای نفیس معماری است با این تفاوت که مقیاسی بزرگتر دارد و تنها با گذشت زمان شکل و سیمای نهایی خود را می یابد. از این رو طرح شهر هنری است که به زمان بستگی دارد اما نمی توان در شهر زمان را تنظیم کرد.
بیشتر اوقات تصویری که هر فرد از قسمت های مختلف شهر محل سکونت خود دارد پیوسته نیست. شهر نه تنها مورد مشاهده ی میلیون ها نفر از هر طبقه و با هر روحیه ای قرار می گیرد بلکه ساختمان آن بسته به امیال و احتیاجات آنها مدام تغییر می یابد. سیمای آن ممکن است مدتی ثابت بماند اما اجزاء آن دائم تغییر می یابد. در حال حاضر شهری که محیطش زیبا و دل نواز باشد یا اصلا وجود ندارد یا تنها قسمتی از شهر واجد این خصوصیت است. از همین رو بسیاری نمی دانند معنای زندگی در چنین محیطی چگونه است.