سایبان سرخ

دریا کمی بزرگتر از تشتی ست که افتاده از بام آسمان و هیچ کاریش نمی شود کرد، هی باید ناز ستاره ها ی خیس را کشید و از کف کفش ها گل و لای کهکشان هایی را گرفت که در مداری بزرگ می چرخند ولی به اندازه ی یک سطر “خیام” حقیقت ندارند. دریا چیزی بیش از برکه ی “باشو” نیست که هیچ تأویل گری تا به حال نتوانسته معنای واقعی آن را با کلمات بگوید و…