خانم دلوی

تحریرهایی موجز از کتاب خانم دلوی

One of the most moving, revolutionary artworks of the twentieth century.

یکی تکان دهنده ترین و منقلب کننده ترین آثار هنری قرن بیستم.

Barnes & Noble

A complex and compelling modernist novel.

رمانی نوگرا، پیچیده و جذاب.

Thoughtco

Woolf’s great novel makes a day of party preparations the canvas for themes of lost love, life choices and mental illness.

این رمان بزرگ از وولف، یک روز مهمانی را به یک بوم نقاشی برای موضوعاتی چون عشق از دست رفته، انتخاب های زندگی و بیماری های روانی تبدیل می کند.

Guardian

خلاصه های کوتاه از کتاب خانم دلوی

خانم دلوی گفت که گل را خودش می خرد. آخر لوسی خیلی گرفتار بود. قرار بود درها را از پاشنه درآورند، قرار بود کارگران رامپلمیر بیایند. خانم دلوی در دل گفت، عجب صبحی، دل انگیز از آن صبح هایی که در ساحل نصیب کودکان می شود. چه چکاوکی! چه شیرجه ای! آخر همیشه وقتی، همراه با جیر جیر ضعیف لولاها، که حال می شنید، پنجره های قدی را باز می کرد و در بورتن به درون هوای آزاد شیرجه می زد، همین احساس به او دست می داد.

صداقت احساسش به سلی مثل احساس آدم به یک مرد نبود. بی هیچ چشمداشتی بود، و به علاوه کیفیتی داشت که فقط بین زنان امکان پذیر بود؛ بین زنانی که تازه بالغ شده اند. از جانب او حمایتگرانه بود.

او در نظر پیتر، احساساتی به نظر می رسید. همین طور هم بود. چرا که به این نتیجه رسیده بود که تنها چیزی که ارزش گفتن دارد، احساسات آدم است. باهوش بودن احمقانه بود، آدم باید خیلی ساده احساسش را بیان می کرد.