کتاب چرخش کلید

توی زندان، آدم هایی را که به بچه ها آزاری رسانده باشند، دوست ندارند، آقای «رکسم». احتمالا این را می دانید. مسلما بهشان گفته ام که حقیقت ندارد؛ اتهامی که بهم زده شده. ولی آن ها نگاهم می کنند و می دانم به چه فکر می کنند؛ همه همین رو میگن.

می دانم که شما هم به همین فکر می کنید. همین را می خواستم بگویم. اگر مشکوک باشید، درکتان می کنم. هر چه باشد، پلیس را که نتوانستم متقاعد کنم. حالا هم که اینجایم، بدون وثیقه. لابد باید مجرم باشم. ولی حقیقت ندارد.

و حالا صد و چهل روز وقت دارم تا شما را متقاعد کنم. تنها کاری که باید بکنم گفتن حقیقت است، نه؟ فقط باید از اولش شروع کنم و ادامه دهم شفاف و با آرامش تا به انتها برسم. همه چیز از آن آگهی شروع شد.