کتاب هنر سیر و سفر

متأسفانه بسیار دشوار است نگرانی های کمابیش دائمی مان در مورد آینده را به یاد بیاوریم، زیرا در بازگشتمان از جایی که بودیم، شاید نخستین چیزی که از خاطره محو می شود این است که چه میزان از گذشته صرف این شده بود که چه پیش خواهد آمد؛ و به عبارت دیگر چه میزان از آن را در جایی دیگر به غیر از جایی که در آن حضور داشتیم گذرانده بودیم.

بپذیریم زندگی ما حول جست و جوی خوشبختی می گردد، در آن صورت کمتر فعالیتی را می توان برشمرد که بیش از سفرهایی که کرده ایم، با تمام تناقض ها و مشقات شان، پویایی این جست و جو را آشکار می کنند.

سفرهای ما هر چند غیردقیق، درکی از زندگی را چنان که باید باشد، فراتر از محدودیت های کار و تلاش معاش عرضه می کنند. به ندرت تصور می شود سفرهایمان مسائل فلسفی را مطرح کنند، منظورم مسائلی است که تفکری ورای عملی بودن را می طلبند. سیل پیشنهادات درباره ی مقصد سفرمان به سویمان سرازیر می شود که کجا برویم بهتر است؛ اما به ندرت در مورد علت و چگونه رفتن می شنویم، هر چند به نظر می رسد هنر سفر کردن طبیعتا شامل پرسش هایی است نه چندان ساده و نه تا این حد پیش پا افتاده و مطالعه درباره ی آن ها می تواند تا حدودی به فهم آن چیزی که فیلسوفان یونانی به زیبایی آن را eudaimonia یا شکوفایی انسان می نامیدند، کمک کند.