کتاب نظم و زوال سیاسی

در حالی که بسیاری از مباحث سیاسی کنونی حول میزان دخالت دولت می چرخد، سوال دیگری که به همان اندازه اهمیت دارد، ظرفیت دولت است. هر کاری از خاموش کردن آتش تا ارائه ی خدمات بهداشتی تا اتخاذ سیاست های صنعتی، بسته به کیفیت بوروکراسی دولتی که مسئول انجام این کارهاست، می تواند بهتر یا بدتر انجام شود. حکومت ها مجموعه ای از سازمان های پیچیده اند که عملکردشان بستگی به نحوه ی سازماندهی و منابع در دسترس، اعم از انسانی و مادی، دارد.

بوروکراسی مدرن بر مبنای شایسته سالاری، لیاقت فنی و غیرشخصی بودن استوار است. وقتی کارمندان بر مبنای حمایت سیاسی یا رفاقت با سیاست مداران انتخاب شوند، عملکرد آن ها لاجرم بسیار ضعیفتر خواهد بود. پر کردن بوروکراسی از منصوبان سیاسی باعث افزایش دستمزد ها و کمبود منابع مالی می شود. بخش عمومی برخلاف بخش خصوصی با خطر ورشکستگی مواجه نیست و معیار های سرراستی برای سنجش عملکرد ندارد. از این رو، اصلاح حکومت هایی که کارکنان آن ها از طریق ویژه پروری انتخاب شده اند، دشوار است.

نظم سیاسی فقط درباره ی محدود کردن حکومت های فریبکار نیست، بلکه بیشتر درباره ی وادار کردن حکومت به انجام کار های مورد نظر، نظیر تأمین امنیت شهروندان، حفظ حقوق مالکیت، ارائه ی خدمات آموزشی و بهداشت عمومی و ایجاد زیرساخت های لازم برای فعالیت بخش خصوصی است. در بسیاری از کشور ها دموکراسی به این دلیل تهدید می شود که دولت یا بسیار فاسد یا در انجام امور خود ناتوان است.