کتاب میکل آنژ

کتاب میکل آنژ، نوشته‌ی باربارا ای سامرویل، همان‌طور که از اسمش بر می‌آید بیوگرافی کامل و جامع زندگی، آثار و فعالیت‌های میکل آنژ است. میکل آنژ، نقاش، پیکرتراش، معمار ایتالیایی در قرون پانزدهم و شانزدهم میلادی؛ عصر شگفت‌انگیز و طلایی رنسانس بوده است. میکل آنژ زاده‌ی شهر فلورانس، در واقع مهد دوران رنسانس است و او را هم‌رده‌ی هنرمند فلورانسی دیگر، لئونارد داوینچی می‌‌دانند؛ دو هنرمندی که تأثیر شگرفی در دنیای هنر تا ابد گذاشته‌اند.
‌‌ رنسانس در لغت یک واژه‌ی لاتین و به معنای «تولد دوباره» است. در قرن چهاردم میلادی دوره‌ای شروع شد که در همه‌ی عرصه‌های هنر و علوم و ادبیات انقلابی عظیم بر پا شد. در این دوران مردم از دین و فرهنگ دینی فاصله گرفتند و به انسان و ارزش انسان توجه کردند. این دوره تا حدود قرن هفدهم میلادی ادامه داشت. میکل آنژ خودش را پیکرتراش می‌دانست و عاشقانه از این کار لذت می‌برد اما او به نقاشی هم شهرت داشته و دارد. بیشتر شهرت او برای نقاشی‌های سقف نمازخانه‌ی سیستین در واتیکان است. نقاشی‌هایی که چهار سال طول کشید و در نهایت میکل آنژ آن را با زحمت و عذاب تمام کرد. ماجرای تمام‌شدن نقاشی سقف نمازخانه‌ی سیستین اولین فصل از کتاب میکل آنژ است که باربارا ای سامرویل آن را به خوبی با کلمات و قراردادن خواننده در آن فضا توصیف کرده است. علاوه بر پیکرتراشی و نقاشی، میکل آنژ در نقش معماری برجسته، چند عمارت و میدان عمومی شهر را هم طراحی کرده است. از مشهورترین آثار میکل آنژ، مجسمه‌ی سوگ حضرت مریم و مجسمه‌ی داود است که از سنگ‌های یک‌تکه‌ی مرمر ساخته شده‌اند. این مجسمه‌ها به قدری شگفت‌انگیزند که گویی زنده هستند.
باربارا ای سامرویل در بخشی از کتاب که دوران رنسانس نام دارد زندگی و فعالیت‌های میکل در آن دوران را در نه فصل بررسی می‌کند و برخی از نقاشی‌ها و آثار و ماجراهایشان را شرح می‌دهد. پس از آن در فصل گاهشمار اتفاقاتی که در زندگی میکل آنژ افتاده به ترتیب و با ذکر تاریخ آمده است.
کتاب میکل آنژ نوشته‌ی باربارا ای سامرویل می‌تواند یک منبع خوب و مناسب برای فهم ساده‌ی زندگی و آثار میکل آنژ باشد. این کتاب به کسانی که به هنر و تاریخ هنر علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود.