کتاب مغز

نلسون که از دیدن چنان شرایطی یکه خورده بود برنامه میانجی گری سریع بخارست» را پایه ریزی کرد. در این برنامه آنها 136 کودک 6 ماهه الی سه ساله را که از بدو تولد در این گونه موسسه ها زندگی می کردند مورد بررسی قرار دادند. نخست روشن شد که این کودکان در مقایسه با سایر کودکان که از ضریب هوشی متوسط 100 برخوردار بودند، دارای ضریب هوشی 60 الی 70 هستند. نشانه هایی از نارسایی رشد مغزی در این کودکان وجود داشت و رشد زیانی آنها دچار تأخیر بود. وقتی نلسون از آنها نوار مغزی تهیه کرد تا فعالیت الکتریک مغز آنها را بررسی کند متوجه شد که فعالیت سلول های مغزی آنها تا حد زیادی کاهش یافته است.

چنانچه محیطی دارای مراقبت عاطفی و تحریک شناختی کافی نباشد، خط سیر رشد طبیعی مغز انسان مختل خواهد شد
مطالعه نلسون به طریقی مثبت روی دیگر سکه را نیز نشان داد. اینکه اگر کودکان گرفتار در این وضعیت به محیط مطلوبی از نظر عاطفی و امنیتی منتقل شوند، امکان بهبود مغز تا حد زیادی وجود دارد. کودکانی که قبل از دو سالگی تحت سرپرستی خانواده های دیگر قرار می گرفتند اغلب وضع شان بهتر می شد. بعد از دو سالگی نیز پیشرفت زیادی برای آنها به وجود می آمد، لیکن بسته به سن فرد درجاتی از مشکلات رشد در آنها باقی می ماند.