کتاب محمد بن سلمان

در این شکی نیست که بن سلمان به طریقی توانسته است ثروت چشمگیری جمع آوری کند. یک سیاست مدار بازنشسته در این زمینه می گوید یک بار حدود سال 2011 از یک فروشندهٔ خودروهای پرزرق وبرق درمورد وضعیت بازار سوال کردم. او گفت «شاهزادگان سطح پایین پورشه و ب ام و می خرند. شاهزادگان سطوح بالاتر مازراتی و فراری می خرند. شاهزادگانی که پول بیشتری دارند بوگاتی می خرند که هرکدام چند میلیون دلار قیمت دارد». فرد سیاست مدار پرسیده بود «مثلا چه کسی این خودرو را می خرد؟». دلال گفته بود «تاکنون فقط یک مورد به شخصی به نام محمدبن سلمان فروخته ام». سیاست مدار به دلال گفته بود که او را نمی شناسد. دلال گفته بود «پسر فرماندار است».

ولی تا میانهٔ دههٔ دوم زندگی بن سلمان هیچ کس تصور نمی کرد که او به جای مهمی برسد. همه فکر می کردند او یکی از شاهزاده های متوسط است که به تازگی به کسب وکار روی آورده است و هرازچندگاهی برای گذراندن تعطیلات پرزرق وبرق خود به کشورهای خارجی سفر می کند. پس از مدتی اعضای دیگری نیز از خاندان سلطنت جان خود را از دست دادند و پدر بن سلمان یعنی ملک سلمان در پلکان قدرت ترقی کرد. او نیز به همراه پدر ترقی کرد.

در سال 2011 همسر اول سلمان پس از مدت ها مبارزه با نارسایی کلیوی بالاخره تسلیم شد و از دنیا رفت. برادر تنی او شاهزاده سلطان که ولیعهد بود نیز مبتلا به سرطان شد و سلمان در نیویورک در کنار او ماند تا اینکه سال بعد از دنیا رفت. پس از او برادر دیگرش، شاهزاده نایف، ولیعهد شد ولی بیماری عروق کرونری قلب گرفت و در سال 2012 مرد. پس از او ملک عبدالله سلمان را ولیعهد خود کرد. به این ترتیب ملک سلمان در موقعیت ولیعهدی قرار گرفت و فرزند عزیزکردهٔ او نیز می توانست قدرت بیشتری داشته باشد.

بن سلمان هیچ وقت نگفت از چه زمانی به فکر به قدرت رسیدن افتاد، اما بارها گفته بود که دوست دارد حاکم باشد و اگر به حکومت برسد، نوع جدیدی از حکومت را در پیش می گیرد. وی همیشه می گفت به جای اینکه مثل دیگران از روش های سنتی پیروی کند، ترجیح می دهد مثل بزرگان سیلیکون ولی13، نظم قبلی را برچیند و نظم جدیدی را رقم بزند.

او می گوید «آدم ها تفاوت های زیادی باهم دارند. عده ای پیشرو هستند و می توانند چیزی مثل شرکت اپل را تأسیس کنند، اما عده ای این طور نیستند و نهایتا می توانند کارمند موفقی بشوند. امکاناتی که در اختیار من بود خیلی بیشتر از استیو جابز، مارک زاکربرگ و بیل گیتس بود. من از دوران جوانی همیشه به این فکر می کردم که اگر به راه آنها بروم چه چیزهایی به دست می آورم»