کتاب ماجراهای پینوکیو

وجدان، همان صدای آرام و ملایمی است که آدم ها به آن گوش نمی کنند.

پسر عزیزم، دروغ را راحت می توان تشخیص داد. دو نوع دروغ وجود دارد: یک نوع با پاهای کوتاه و یک نوع با دماغ دراز. دروغ های تو، دماغ های دراز دارند.

متأسفانه در زندگی عروسک ها همیشه یک «اما» وجود دارد که همه چیز را خراب می کند.

تا چشم استاد چری به تکه چوب افتاد گل از گلش شکفت و همین طور که داشت دست هایش را با خوشحالی به هم می مالید، زیر لب گفت: «این چوب خوب موقعی رسیده، جون می ده باهاش پایه یک میز کوچولو درست کنم. بی درنگ تبر تیزی برداشت تا پوسته و رویه زیر آن را بکند ولی تا آمد ضربه ای بزند صدای خیلی ضعیفی به گوشش رسید که با التماس گفت: «خیلی محکم نزن.» او وحشت زده به این طرف و آن طرف اتاق نگاه کرد تا ببیند این صدای ضعیف از کجا می آید ولی کسی را ندید. زیر نیمکت را نگاه کرد، خبری نبود. توی گنجه ای که همیشه بسته بود نگاه کرد، خبری نبود. توی سبد تراشه ها و خاک اره ها نگاه کرد، خبری نبود حتی در مغازه را هم باز کرد و نگاهی به خیابان انداخت و باز هم خبری نبود، پس این صدای کی بود؟