کتاب لیوینگ تیاتر

کتاب «لیوینگ تیاتر» نوشته‌ی جان تایتل، روایتی پرمایه و چندلایه از یکی از رادیکال‌ترین و تأثیرگذارترین گروه‌های تئاتری قرن بیستم یعنی «لیوینگ تئاتر» است. این گروه پیشگام که در سال ۱۹۴۷ توسط جودیت مالینا و جولین بک در نیویورک پایه‌گذاری شد، مرز میان هنر و زندگی را شکست، تئاتر را از چارچوب‌های سنتی بیرون کشید و آن را به ابزاری انقلابی برای تغییر اجتماعی، سیاسی و فرهنگی بدل کرد. تایتل با نثری زنده و پژوهشی گسترده، از طریق آرشیوهای اختصاصی، خاطرات شخصی و گفت‌وگو با اعضای کلیدی، تاریخچه‌ی این گروه را با دقتی تحسین‌برانگیز به تصویر می‌کشد.
در این کتاب، خواننده نه‌تنها با زندگی هنری و شخصی مالینا و بک آشنا می‌شود، بلکه با سیر تحول فکری و اجرایی لیوینگ تئاتر، از نخستین آثار تجربی در دهه ۱۹۵۰ تا نمایش‌های انفجاری و جنجال‌برانگیز نیز همراه می‌شود. تئاتری که اغلب با سانسور و سرکوب روبه‌رو بود، اما هر بار با نیرویی تازه، از دل مقاومت سر برآورد. نمایش‌هایی که در آن‌ها برهنگی، فریاد، مشارکت تماشاگران، و شکستن تمام مرزهای صحنه‌ای، هم ابزار بیان هنری بود و هم شکل اعتراضی.
تایتل به دقت به وجوه مختلف این گروه می‌پردازد: زندگی اشتراکی و ساختار کمونی، فلسفه‌ی آنارشیستی/پاسیفیستی، روابط پیچیده میان اعضا، و سفرهای تبعیدی آن‌ها در اروپا و آمریکای لاتین. در دل این روایت، چهره‌هایی از جهان هنر و ادبیات نیز حاضرند: تنسی ویلیامز، فرانک اوهارا، آلن گینزبرگ، آنا‌ئیس نین و حتی جکسون پولاک. تأثیر لیوینگ تئاتر بر جنبش‌های ضدفرهنگی دهه‌های ۵۰ و ۶۰، همچنین بر شکل‌گیری تئاتر مدرن، نقطه‌ی عطفی است که در سراسر کتاب به آن پرداخته می‌شود.
«لیوینگ تیاتر» فقط تاریخ یک گروه نیست؛ بازتاب عصری پر تلاطم است که در آن هنر دیگر تنها وسیله‌ای برای سرگرمی نبود، بلکه اسلحه‌ای بود برای آزادی. این کتاب برای هر کسی که به تئاتر تجربی، هنر سیاسی، یا تاریخ فرهنگ معاصر علاقه‌مند باشد، تجربه‌ای عمیق و الهام‌بخش خواهد بود.