کتاب قربانی

گفتم: بین موسولینی و پاپ نیز در آغاز کار اختلافات شدیدی بروز کرده بود. هر دو ساکن یک شهرند و هر دو مدعی اند که از عیب و اشتباه مبرا هستند؛ و بنابراین مسلم بود که بینشان نزاعی درخواهد گرفت. ولی هر دو با هم کنار آمدند و حالا کارها بر وفق مراد هر دو صورت می گیرد.

وقتی یک فرد ایتالیایی از مادر متولد می شود، موسولینی او را تحت حمایت خود می گیرد: اول او را به پرورشگاه می سپارد، بعد او را به مدرسه می فرستد، پس از آن حرفه ای به او یاد می دهد، بعد او را وارد حزب فاشیست می کند و تا بیست سالگی از او کار می کشد. در بیست سالگی او را به نظام اجباری می برد و دو سال در سربازخانه نگهش می دارد. بعد مرخصش می کند و باز به کار می گماردش و وادارش می کند که زن بگیرد، و اگر زن و شوهر بچه دار شدند، با بچه های آن ها همان معامله را می کند که با پدرشان کرده بود. وقتی هم پدر پیر شد و دیگر قادر به کار نبود و به هیچ دردی نخورد، به خانه روانه اش می کند و وظیفه ی ناچیزی به او می دهد و به انتظار مرگش می نشیند. بالاخره وقتی یارو مرد، موسولینی تحویل پاپش می دهد تا او هر چه دلش خواست با آن مرده بکند.