کتاب سفرهای خطرناک من

حافظه تاریخ و فرد قوانینی ناشناخته دارند که گاهی در هم می آمیزند. شاید بتوان گفت این کتاب نیز امتزاج حافظه ی تاریخ و فرد است. با خواندن خاطرات ایوان کلیما، شخصیت های سرآمد و حتی کودکان در برابرمان رژه می روند. با سیرت های نیکو و زشت، فرصت طلبان، آنان که به وقت نیاز دست دوستی دراز می کنند.

ایوان کلیما نویسنده، نمایشنامه نویس و روزنامه نگار اهل جمهوری چک، در 14 سپتامبر 1931 در پراگ به دنیا آمد. کودکی خود را در ترزین اشتات گذراند. او درباره نویسنده کتاب ی زندگی آن سال ها می گوید: «در ترزین اشتات که من سه سال و نیم آن جا بودم اتاق گاز نبود. با این حال صدها جسد دیدم. در آن جا مرگ یک تجربه ی روزانه بود. من به مرگ عادت کرده بودم و حتی دست کشیدن به یک جسد دیگر هیجانی برای من نداشت». بعد از بهار پراگ بسیاری از آثار او و دوستانش ممنوع الانتشار شدند. با این حال او از چک خارج نشد و به گفته ی خودش کنار شادی ها و غم های هم وطنانش ماند. کلیما یک سال قبل از بهار پراگ نیز به دلیل انتقادهایش از حکومت چکسلواکی بازداشت شد. کلیما در سال 2002 موفق به دریافت جایزه ی فرانتس کافکا به خاطر یک عمر فعالیت ادبی شد. ایوان کلیما با کتاب «روح پراگ» و ترجمه ی خشایار دیهیمی در ایران نقد و بررسی شد. کلیما یکی از بزرگترین نویسندگان ادبیات چک به شمار می رود که عمده آثارش درباره نویسنده کتاب ی تاریکی های دوره حکومت دیکتاتورها بر مردم است.