کتاب رستگاری یک قدیسه

«آیانه» نگاهی به میز آرایشش انداخت؛ داشت به پودر سفیدی فکر می کرد که در کیسه ی پلاستیکی دربسته ای در آخرین کشو سمت راست پنهان کرده بود.

در حالی که آخرین بارقه ی امید زیر سایه ی درونش محو می شد، با خودش فکر کرد: گمونم به زودی ازش استفاده می کنم.

وقتی پشت سر «یوشتاکا» از در خارج می شد، به پشت سر او زل زد و با خودش فکر کرد: من تو رو از هر چیز دیگه ای توی دنیا بیشتر دوست دارم. به خاطر همین بود که حرف هات مثل چاقو توی قلبم فرو می رفت. به خاطر همین هم باید بمیری.