کتاب دلایلی برای زنده ماندن

روزی که «من پیشینم» از دنیا رفت را می توانم به خاطر بیاورم. همه چیز با یک فکر شروع شد که به ذهنم خطور کرد. در آن بین یک نکته درست از آب درنمی آمد. نقطه ی آغازین همین اندیشه بود؛ پیش از آن که پی ببرم مسئله دقیقا چیست. و آنگاه… یک یا چند لحظه ی بعد، احساسی عجیب و غریب در مغزم جان گرفت.

شگفت انگیزترین بعد ذهن، آن است که پرهیاهوترین اتفاقات در آن رخ می دهد، اما هیچ کس دیگری قادر به دیدن آن ها نیست. گویی جهان در برابر شما شانه بالا می اندازد و اظهار بی اطلاعی می کند.

تا پیش از آن لحظه، هیچ درک دقیقی از افسردگی نداشتم جز آن که مادرم، پس از تولد من، برای مدت کوتاهی به آن دچار بود و این که مادربزرگ پدرم، سرانجام خودکشی کرده بود. بنابراین گمان می کنم در این زمینه، سابقه ی فامیلی داشته ام. اما این پیشینه ی خانوادگی تا آن زمان چندان تبدیل به دغدغه ی ذهنی من نشده بود.