کتاب دزد

تحریرهایی موجز از کتاب کتاب دزد

Brilliant and hugely ambitious… It’s the kind of book that can be life-changing.

درخشان و بسیار بلندپروازانه… از آن دست کتاب ها که می توانند زندگی یک فرد را عوض کنند.

New York Times

Elegant, philosophical and moving…Beautiful and important.

باظرافت، فیلسوفانه و تکان دهنده… ممتاز و پراهمیت.

Kirkus Reviews

This hefty volume is an achievement…a challenging novel in both length and subject.

این کتاب مستحکم، یک موفقیت به حساب می آید… رمانی چالش برانگیز هم در طول [متن]و هم در موضوع.

Publishers Weekly

خلاصه های کوتاه از کتاب کتاب دزد

آن ماه های اول، مسلما سخت ترین ایام بودند. لیزل هر شب، کابوس می دید. چهره ی برادرش را. خیره شده به کف اتاق. جیغ زنان، غوطه ور در تختش، در حالی که در سیلابی از ملافه غرق می شد، از خواب می پرید. در طرف دیگر اتاق، تختی که قرار بود مال برادرش باشد، همچون قایقی در تاریکی شناور بود. با بازگشت هشیاری، تخت هم به آرامی در کف اتاق غرق می شد. این تصویر خیالی کمکی به قضایا نمی کرد و معمولا کمی طول می کشید تا جیغ کشیدن به پایان برسد.

شاید تنها چیز خوبی که از این کابوس ها عاید می شد، این بود که پدر جدیدش، هانس هابرمان، را به اتاقش می آورد که آرامش کند، که دوستش داشته باشد. او هر شب می آمد و کنارش می نشست. یکی دو دفعه ی اول فقط همان جا نشست. غریبه ای بود تا تنهایی را نابود کند.

آن ها منتظر یک دختر و یک پسر بودند و می توانستند از بابت نگهداریشان کمک هزینه ی اندکی دریافت کنند. هیچ کس جرأتش را نداشت به رزا هابرمن بگوید پسرک نتوانسته از سفر جان سالم به در ببرد. در واقع، هیچ کس هرگز دوست نداشت با او حرف بزند. اصولا این زن چندان دوست داشتنی نبود، هرچند در گذشته سابقه ی خوبی در نگهداری بچه های بی سرپرست داشت. ظاهرا چند تایی شان را خوب تربیت کرده بود.