کتاب درس های نیچه برای زندگی

او در تمام عمرش، هرچند مجرد ماند، باور داشت که ازدواج می تواند عالی باشد. همچنین با آن که خود به قدرت و شهرت نرسید باور داشت قدرت و شهرت افتخارات عالی و امکاناتی عظیمند. با آن که پشت سر هم بیمار می شد، تندرستی را نعمتی عظیم و رکن اصلی زندگی خوب می دانست. به رغم آن که خود را در اتاق های کوچک حبس می کرد و غرق در مطالعه ی کتاب هایش می شد، به ارزش زندگی توأم با عمل و فعالیت اعتقاد داشت. او بر اهمیت غریزه های سالم قوی پای می فشرد و آن ها را بی اندازه مهم تر از مهارت ویژه ی خویش، یعنی کسب علوم دانشگاهی، می دانست.

این موثرترین راه است: بگذارید روح بالنده با این پرسش به زندگی بنگرد: «به چه چیزهایی حقیقتا عشق ورزیده ای؟»