کتاب جاسوس اتفاقی

دیگر دیر شده بود. مجبور شدم سبد دوچرخه را رها کنم و دودستی، فرمان را بچسبم و با تمام قدرت به سمت چپ بپیچم اما دیر جنبیده بودم و رکاب سمت راست به ساق پای آن دختر خورد و همگی پخش زمین شدیم. زانوی چپم کوبیده شد به زمین، قابلمه سروصداکنان به طرفی پرتاب شد و «روک» از داخل سبد بیرون افتاد.

بالای سرمان، بمب افکن ها نعره کشیدند و از روی زمین صدای شلیک ضدهوایی ها بلند شد. در حال مالیدن زانویم، افتان و خیزان از جا بلند شدم. در میان آن هیاهو فریاد زدم: «سالمی؟» دختر جوابی نداد. دستم را به طرفش دراز کردم که کمکش کنم اما او دستم را پس زد.

ساکت شدم. بی فایده بود. بحث کردن بی فایده بود. از لهجه ی دختر معلوم بود که آمریکایی است. شهر پر از آمریکایی شده بود؛ سربازهای یونیفرم پوش، خبرنگاران، افسران ارتش و نیروی دریایی که لباس هایشان مزین به مدال و سردوش بود، زن هایی جوان که لباس های صلیب سرخ را به تن داشتند. همگی آمده بودند و مشغول آماده شدن برای فتح فرانسه بودند. تنها راه متفقین برای شکست دادن «هیتلر» و پایان دادن به جنگ، همین بود.