کتاب تاریخ جهان

تاریخ درباره ی رشته رخدادهایی است که به زندگی کنونی ما انجامیده است. داستان چگونگی به خود آمدن ماست. درک این مطلب کلید کشف چند و چون راهی است که می توان جهانی را که در آن زندگی می کنیم، بیشتر تغییر دهیم. شعار «آن که سررشته ی گذشته را در دست دارد، سررشته ی آینده نیز به دست اوست»، یکی از شعارهای یکه تازانی است که زمام دولت را در رمان 1984، اثر جورج اورول در دست دارند. شعاری که همواره کاخ نشینان و سورچرانان وصف شده در پرسش های برشت آن را جدی تلقی می کرده اند.

حدود بیست و دو سده پیش یکی از امپراتوران چین حکم کیفر مرگ را برای کسانی درنوشت که «برای انتقاد از اکنون، گذشته را دستاویز خود می کردند.» آزتک ها وقتی دره ی مکزیک را در سده ی پانزدهم فتح کردند، به قصد از میان بردن پیشینه ی دولت های گذشته برآمدند، و اسپانیایی ها هم وقتی منطقه را در سال های 1620 مسخر کردند، کوشیدند تمام پیشینه های آزتک ها را از میان ببرند. امور در سده ی واپسین چندان فرقی نکرده است. مخالفت با تاریخ نگاران رسمی استالین یا هیتلر در حکم زندان و تبعید یا مرگ بود. همین سی سال پیش تاریخ نگاران اسپانیایی مجاز نبودند که موضوع بمباران شهرک گورنیکای باسک را بررسی کنند، یا تاریخ نویسان مجارستانی به رویدادهای سال 1956 بپردازند.

در هر مرحله، افراد بشر انتخاب می کنند که در این یا آن راه پیش بروند، و در کشاکش های عظیم اجتماعی برای این انتخاب ها برزمند. بجز مرحله ای در تاریخ، نحوه ی انتخاب های مردم به پایگاه طبقاتی آنان مرتبط بوده است. انتخاب برده محتملا با انتخاب برده دار فرق می کند و انتخاب افزارمند فئودال با ارباب فئودال. مبارزه های بزرگ بر سر آینده ی بشر، عنصری از مبارزه ی طبقاتی را دربرگرفته است. توالی این مبارزه های عظیم، استخوان بندی ای را پدید می آورد که به گرد آن، دنباله ی تاریخ گسترش می یابد.