کتاب بشر و تکنیک

کتاب «بشر و تکنیک: افتاداتی من باب فلسفۀ حیات» اثر اسوالد اشپنگلر، متنی کلاسیک است که در سال 1932 به چاپ رسیده و از اولین کتب درباب رابطۀ بین بشر و تکنولوژی است که تحلیلی انتقادی از تأثیر پیشرفت تکنولوژی بر زندگی و فرهنگ بشر ارائه می‌کند. نویسنده کتاب را با این ادعا شروع می کند که عصر تکنیک که شامل تسلط ماشین ها بر زندگی ما و صنعتی شدن جوامع می شود، به اوج خود رسیده است و بشریت را به سمت فاجعه می کشاند. او استدلال می‌کند که فرهنگ عصر ماشینی فاقد حیات فرهنگی مترقی است که تمدن‌های پیشین را تعریف می‌کرد و در عوض شهوت قدرت و مالکیت بر آن مسلط است. تز اصلی کتاب این است که پیروزی تکنولوژی منجر به بیگانگی بشریت از طبیعت خود شده است و نابودی تمدن غرب را منجر می گردد. اشپنگلر در فصل اول مفهوم «تکنیک» را تعریف می کند. او بین امور تکنیکال و امور فرهنگی تمایز قائل می شود و بحث می کند که در حالی که تکنولوژی بشریت را قادر به مهار نیروهای طبیعت کرده است، اما ما را نسبت دنیای طبیعی نیز بیگانه کرده است. اشپنگلر در فصل دوم به بررسی دوگانگی بین «گیاهخواران» و «جانوران شکاری» می پردازد. گیاهخواران نشان دهنده جوامع صلح آمیز کشاورزی هستند که ثبات و هماهنگی با طبیعت را در اولویت قرار می دهند، در حالی که جانوران شکاری نماد جوامع تهاجمی و صنعتی هستند که به دنبال سلطه و کنترل هستند. در فصل سوم، او مروری بر تاریخ انسان می کند و از رابطۀ بین فرهنگ انسانی و ابزارهای دستی برای اثبات نظریه اش بهره می گیرد. فصل چهارم به نقش گفتار و تصدی گری در تمدن بشری می پردازد. اشپنگلر چگونگی تحول ارتباطات و فعالیت های اقتصادی را در طول زمان بررسی می کند و تغییر از سنت های شفاهی به زبان نوشتاری و از تجارت محلی به تجارت جهانی را برجسته می کند. در فصل آخر، وی در مورد ظهور و افول نهایی فرهنگ ماشینی بحث می کند. او پیش‌بینی می‌کند که تمدن غربی از سبک زندگی مصنوعی خود، خسته خواهد شد و از تمدنی که ایجاد کرده متنفر می گردد.