و آنگاه هیچ کس نماند

“ده بچه زنگی” از پرفروش ترین رمان های “آگاتا کریستی” و محبوب ترین اثر این بانوی جنایی نویس محسوب می شود که تلفیق شعری که عنوان “ده بچه زنگی” از آن گرفته شده با جزیره ای متروک، چرخش های داستانی، شمارش معکوس و قصه ای سراسر تعلیق، یک اثر معمایی تمام و کمال را در اختیار خوانندگان قرار می دهد.
در ابتدا ده نفر بودند که یک نامه ی رازآلود را از فردی ناشناس دریافت کردند؛ مجموعه ای عجیب و غریب از افراد کنجکاو که برای یک مهمانی آخر هفته به یک جزیره ی خصوصی کوچک در ساحل دون احضار شدند. هیچکدام از آنان میزبان را که یک میلیونر مرموز است نمی شناسند و او را هیچ جا پیدا نمی کنند. بعد از رسیدن به مقصد تلاش می کنند که ارتباط با یکدیگر را پیدا کنند اما تمام چیزی که این ده مهمان در آن اشتراک دارند، یک گذشته ی پلید و تاریک است که تمایلی به آشکار شدندش ندارند و یک راز که مهری بر سرنوشتشان خواهد بود.
بعد از مواجه شدن با شعر کوچکی درباره ی نحوه ی مرگ “ده بچه زنگی”، آن ها تصمیم می گیرند که تا صبح فردا برای این قضیه صبر کنند و اگر خبری نشد به خانه هایشان برگردند. اما خبری از برگشت به خانه نیست و یک به یک مرگ مهمانان فرا می رسد. هر مرگ مطابق شعر “ده بچه زنگی” اتفاق می افتد و حالا اضطراب و بدبینی بر جمع آنان غالب شده است.
“آگاتا کریستی” در پایانی ماهرانه، ارتباط بین مهمانان را مشخص می کند و خواننده متوجه می شود که چرا قاتل این عده را برای کشتن انتخاب کرده است.