نفوس مرده

تحریرهایی موجز از کتاب نفوس مرده

A stylistic tour de force.

شاهکاری در سبک نگارش.

Barnes & Noble

It is one of those masterpieces that change the way you see other books, forever.

این کتاب از آن دست شاهکارهایی است که بینش تان نسبت به دیگر کتاب ها را برای همیشه عوض می کند.

Guardian

Gogol was a strange creature, but then genius is always strange.

گوگول، موجود عجیبی بود، اما نبوغ همیشه عجیب است.

Vladimir Nabokov

خلاصه های کوتاه از کتاب نفوس مرده

بی شک فقط پروردگار می تواند ویژگی های آدم هایی مانند مانیلوف را تشخیص دهد. بعضی آدم ها، آن گونه که معروف است، «نه زنگی زنگند و نه رومی روم» و مانیلوف بی هیچ تردیدی جزو این گروه از آدم ها بود. این آدم زاغ و بور، با چشمان آبی و لبخندی نوازشگر، قیافه ی دلپسندی داشت. اجزاء صورتش از جذابیت ویژه ای برخوردار بود، اما جذابیتی ساختگی، رفتار و گفتارش بیش از اندازه تملق آمیز بودند. هر کس سر صحبت را با او باز می کرد، توی دلش می گفت: «چه آدم خوش طینت و دلپذیری!» اما لحظه ای بعد، دیگر درباره ی او قضاوتی نمی کرد و به زودی به خودش می گفت: «چه آدم شیطان صفتی!» بعد هم با سرعت تمام از او فاصله می گرفت، حتی اگر باعث می شد از تنهایی به شدت ملول شود.

در ذهنش، هیچ چیز لذت بخش تر از زندگی کردن در تنهایی، لذت بردن از زیبایی های طبیعت و گه گاه خواندن چند کتاب نبود.

هر چقدر هم که سخنان یک احمق، احمقانه به نظر برسند، گاهی اوقات برای گیج کردن انسانی باهوش کافی هستند.