مردم نگاری ایرانی

تحریرهایی موجز از کتاب مردم نگاری ایرانی

“مردم نگاری ایرانی” اثری است به قلم “جبار رحمانی” که توسط پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی به چاپ رسیده است.
مردم نگاری به یک جزء ثابت از مجموعه روش های تحقیق تبدیل شده است. این رشته در انسان شناسی توسعه یافته است، اما در دهه ها ی اخیر استفاده از آن به طور گسترده در علوم اجتماعی و علوم انسانی گسترش یافته است. ارزیابی انتقادی داده ها ی مردم نگاری هنوز به خوبی توسعه نیافته و در پرده ابهام است. بنابراین استفاده مناسب از این نوع مواد مستلزم شناخت نقاط قوت و ضعف خاص آن است. این موارد نه تنها از اهدافی که زیربنای کار مردم نگاری است، چه آگاهانه و چه ناخودآگاه، ناشی می شود، بلکه از پیشینه فرهنگی محققین، عوامل مختلفی که هر رابطه خاص بین محقق و سوژه را تعیین می کند، و عوامل دیگری که به دلیل زمان و مکان خاص ایجاد می شوند، منشا گرفته اند. محل مشاهده همه این عوامل در طول زمان تغییر کرده و همچنان در حال تکامل هستند. “جبار رحمانی” با آگاهی به این نقاط قوت و ضعف، کتاب “مردم نگاری ایرانی” را به رشته ی تحریر درآورده که یکی از منابع کم نظیر علوم اجتماعی می باشد.
کتاب پیش رو تلاش می‎کند تا مشخصه های “مردم نگاری ایرانی” را تا جایی که ممکن است، بدون از دست دادن تنوع فرهنگی در ایران معرفی کند. مردم نگاران به طور تصادفی به مشاهده نمی پردازند یا به طور جامع گزارش نمی دهند. هر پروژه میدانی مردم نگاری در چارچوب مجموعه در حال تحول مباحث نظری، پیرامون تبیین تنوع و تفاوت در اندیشه و رفتار انسان از جامعه ای به جامعه دیگر طراحی شده است. بنابراین کتاب “مردم نگاری ایرانی” نوشته ی “جبار رحمانی”، یک اثر منحصر به فرد است که محققین می توانند برای مطالعه ی ویژگی های خاص کشور ایران از آن بهره ببرند.

خلاصه های کوتاه از کتاب مردم نگاری ایرانی