عشق های دیرینه

تحریرهایی موجز از کتاب عشق های دیرینه

درختی که آسوده گی از او می گریزد

در نزدیکی محله ی «اتلیک»
درختی را می شناسم
که حتا نام خوش بختی را نشنیده است
کار خدا را ببینید!

شب را و روز را
و چهار فصل را
و باد را و برف را می شناسد
در روشنای ماه
گیج و مدهوش می شود
اما به تاریکی بدوبی راه نمی گوید

به او کتابی خواهم داد
که آسوده گی از او بگریزد
که عشق را بیاموزد
حال وروز درخت آن گاه تماشایی ست!

خلاصه های کوتاه از کتاب عشق های دیرینه