شراره

تحریرهایی موجز از کتاب شراره

در صدایش خواهش و تمنا موج می زد ولی حرف هایش آن قدر برایم گران و سنگین بود که نمی گذاشت به لحن آرام و غم دارش فکرکنم. تنها چیزی که به خوبی احساس می کردم، موجی از خشم بود که هرثانیه در وجودم بالا می گرفت. هرلحظه که می گذشت معنای حرف هایش را بیش تر درک می کردم وبر عصبانیتم افزوده می شد. او ششماه قبل چیز دیگری می گفت یعنی در طول شش ماه تا به این حد عوض شده بود؟ با صدایی که به فریاد می مانست گفتم: هرگز، من یک آدم هستم و احساس دارم… .

خلاصه های کوتاه از کتاب شراره