سکوت برده ها

تحریرهایی موجز از کتاب سکوت برده ها

لیلا : تهدیدش کن.
امیر : من؟
لیلا : نه من؟ ببینم تو می تونی حامله بشی؟
امیر : نه.
لیلا : خب، اون وظیفه ی تاریخی منه و اینم وظیفه ی تاریخی توئه.
امیر : وظیفه ی تاریخی من؟
لیلا : یه چیز می کشی رو سرت که لو نری.
چنگیز : من یه کلاه کاسکت دارم.
لیلا : کلاه کاسکت رو می ذاری رو سرت و تهدیدش می کنی.
امیر : نه.
لیلا : اون باید بفهمه که چنگیز تنها نیست… یه خانواده داره… یه قوم پشت سرشه…
امیر : قوم… قوم چنگیز…
لیلا : ببین من از کار چنگیز متنفرم… از خودش هم متنفرم…
چنگیز : منم از خودم متنفرم.
لیلا : همش دردسر … همش نگرانی… همش عذاب… تمام بدنم داره می لرزه… اون… به خاطر تو دست به این کار کثیف زد… ببینم… اونی که لت وپار ه اش کردی… یکی از همون بچه ها بود که به امیر حمله کردن؟
چنگیز : آره.
لیلا : مطمئنی؟
چنگیز : اعتراف کرد.

خلاصه های کوتاه از کتاب سکوت برده ها