سرمایه داری میل و بردگی: مارکس و اسپینوزا

مناسبات سرمایه‌داری چگونه «تا امروز» از بحران، رکود و ضربات گاه سهمگینِ «ناراضیان»، جان سالم به‌در برده است؟ چرا و چگونه هر روز کار می‌کنم، وقتی به‌خوبی می‌دانم بخش عمدۀ عواید کار، از آنِ کسانی جز من است؟ چطور متعهد به انجام کاری‌ام که میل واقعی‌ام را ارضا نمی‌کند؟
این کتاب می‌تواند به‌کارِ کسانی بیاید که با چنین پرسش‌های آزارنده‌‌ای درگیرند. همچنین می‌تواند مسیرهایی را نشان دهد تا چیدمان مفید پرسش‌ها و پاسخ‌های محتمل،‌ دست‌یافتنی‌تر شود. فردریک لوردون (Frédéric Lordon)، فعال دانشگاهی و اجتماعی سال‌های اخیر، در این کتاب، مفاهیم و قضایای عاطفه‌بنیانِ اسپینوزا را برای چالش/ ترکیب با تزهای مارکس در باب ارزش، نیروی کار، تقابل کار و سرمایه، استثمار، کمونیسم و… فرا می‌خوانَد. او درواقع تلاش می‌کند نشان دهد که در دوران مبارزه با سرمایه‌داری و به‌ویژه در سرمایه‌داریِ پسافوردی، درست همان مؤلفه‌ها و ابزارهایی دودستی تقدیم طرف مقابل شده‌/ می‌شود که می‌توانند برای عبور از وضعیت موجود راه‌گُشا و سازنده‌ باشند. امید لوردون، و شاید خوانندۀ کتاب نیز، این است که بتوان با بازگشت متفاوت به میدانِ بازی رشته‌هایی چون اقتصاد سیاسی، جامعه‌شناسی و فلسفۀ سیاسی، و نیز تحلیل متفاوتِ دگرگونی‌های رابطۀ استخدام (به‌ویژه در پرتو تحولات مدیریتی)، ویژگی‌های وضعیتی مثل پساسرمایه‌داری را از نو مطرح کرد؛ البته این‌بار ذیل «ریکُمون» یا به‌عبارتی، از طریق تأسیس فراگیر نوع متفاوتی از شرکتِ عام.