دوران خوش بازنشستگی

کتاب «دوران خوش بازنشستگی» یکی از نمایشنامه‌های «کامران شهلایی» است که در قالب اثری طنز به موضوعی مهم در جامعه‌ی ایرانی می‌پردازد.
زندگی کارمندی چند دهه‌ای می‌شود که در ایران جایگاه خودش را پیدا کرده است و کم‌کم جایگزین روش‌های سنتی اشتغال شده است. نظام سلسله‌مراتبی و بروکراتیک اداری همان‌طور که سازوکار ویژه‌ای برای مراجعان و ارباب‌رجوع تدوین کرده است، شیوه‌ی خاصی از سبک زندگی را برای کارکنان نیز سازمان داده است که دیریازود تمام پرسنل به آن خو می‌کنند. کامران شهلایی در این اثر خود بر روی زندگی کارمندی و به طور کل قشر کارمند تمرکز کرده است. قشر بزرگی که امروزه بدنه‌ی اجتماع ایرانی تشکیل داده‌اند و هم‌وغم آنها تاثیر مستقیمی بر جامعه دارد.
نام این نمایشنامه به‌درستی «دوران خوش بازنشستگی» انتخاب شده است و مخاطب پیش از اینکه با متن اثر مواجه شود، از روی همین نام در اتمسفر کلی اثر قرار می‌گیرد. رول اصلی این نمایشنامه، مردی میان‌سال است که تمام مدت در اداره مشغول کار بوده است. در این سال‌های طولانی خدمت، بازنشستگی و سال‌های آسایش و استراحت تنها نویدی بوده است که او را به ماندن در این وضعیت تشویق کرده است. حالا بعد از گذشت سی‌سال خدمت صادقانه برای مردم، جاوید -نقش اصلی – به بازنشستگی خود رسیده است؛ اما متوجه می‌شود تمام آنچه در این سال‌ها رشته، پنبه شده است.
موقعیت کنایی و طنزی که نویسنده خلق کرده است حاکی از مصائبی است که بر قشر متوسط و کارمند جامعه تحمیل می‌شود و در نیمه‌ی پایانی عمر نیز وجوه دیگری از مشکلات را پیش پای آنان قرار می‌دهد.
نمایشنامه‌ی تحسین‌شده‌ی «دوران خوش بازنشستگی» اثری قصه‌گو است و از غنای کلام در دیالوگ برخوردار است. استفاده از گفتگوهای دقیق روند داستانی نمایشنامه را پیش می‌برد و مخاطب را تا پایان همراه خود نگه می‌دارد. نویسنده‌ طبقه‌ای خاص از افراد جامعه را زیر ذره‌بین قرار داده است و مناسبات درون خانوادگی اقشار کارمند را به زیبایی ترسیم کرده است. این نمایشنامه توانست در سال 1389 به‌عنوان اثر برتر نمایشنامه‌نویسی در جشنواره تئاتر فجر معرفی شود و در سال 1391 جایزه‌ی برتر ادبیات نمایشی را دریافت کند. کامران شهلایی عضو کانون نمایشنامه‌نویسان ایران است و پیش‌ازاین آثار موفقی چون «مطرب عشق»، «دردسرهای مرد مرده» و «دیدی چه سریع برگشتم» را خلق کرده است. این نمایشنامه برای علاقه‌مندان به تئاتر مدرن و همچنین سبک نمایشنامه‌نویسی محمد یعقوبی جالب‌توجه خواهد بود.