دلدار اسپوتنیک

تحریرهایی موجز از کتاب دلدار اسپوتنیک

Murakami is a genius.

موراکامی، یک نابغه است.

Chicago Tribune

It grabs you from its opening lines.

این اثر، از همان خطوط نخست شما را به خود جذب می کند.

Los Angeles Magazine

A moving tale of an extraordinary love and a haunting mystery.

داستانی تکان دهنده درباره ی عشقی خارق العاده و رازی فراموش نشدنی.

Barnes & Noble

خلاصه های کوتاه از کتاب دلدار اسپوتنیک

آخه چرا آدم ها بایستی تا این حد تنها باشن؟ اصلا هدفش چیه؟ نه، واقعا؟ میلیون ها میلیون آدم تو این دنیا چشم شون به بقیه س تا بلکه یکی پیدا بشه و بیاد اون ها رو از تنهایی در بیاره ولی باز آخرش همه شون تنهان و غرق در انزوا و خودشون تو عزلت نامحسوسی حبس می کنن. آخه چرا؟ یعنی زمین فقط به این خاطر شده زمین که به بشر تنها غذا برسونه؟

من فکر می کنم بیشتر آدم ها تو یه دنیای خیالی که زاده ی ذهن و تصوراتشونه زندگی می کنن. به چشم یه ماشین انتقال بهش نگاه کن که بین تو و واقعیت های خشن و ناملایمت های زندگی ایستاده. تو نیروی خام از دنیای بیرون می گیری و از دنده ها برای تنظیمش استفاده می کنی و اینطوری همه چیز خوب و خوشگل با هم تطبیق پیدا می کنه و تو با دنیای پیرامونت به تعادل می رسی. این تنها راهیه که آدم و قادر می کنه که از پیکر شکننده و ظریف روحش محافظت کنه. حرف هام با عقل جور در میان؟

رویا می بینم. گاهی فکر می کنم این تنها کار درست برای انجام دادن است.