در گوش من گفت

تحریرهایی موجز از کتاب در گوش من گفت

همان صدای گرم، همان لحن دلنشین، ولی چرا دخترم؟
– من همیشه به گل اصحاب ری پرت، زحمت داده م، با این که شد زحمت مضاعف.
همان لهجه ی شیرین، همان واژه های تر.
در نیمه باز اتاق خواب را، با چهار انگشت هل می دهم. ناخن های بلند و لاک خورده ام روی سطح صیقلی در کشیده می شوند.
تلفن، کنار تخت روی میز است، و دربازکن، بالای آن به دیوار نصب. مردی مسن با یک چشم معیوب و صورت پر از دانه های درشت قرمز روی تخت دراز کشیده. پس آن چشم های درخشان؟ آن موهای مطبق پرپشت؟ فقط می توانم بگویم: «برای شماست»

متن کتاب

خلاصه های کوتاه از کتاب در گوش من گفت