دره ی انجیر

تحریرهایی موجز از کتاب دره ی انجیر

هنوز آفتاب نزده که مسافر از جلوخان عبور کرده و وارد هشتی بزرگ اقامتگاه می شود. به دو سوی هشتی نگاهی می اندازد و چون در ابتدا کسی را نمی بیند، از پله های سمت چپ هشتی پایین می رود و پشت یکی از میزهای کوچک می نشیند. نگاهش در اطراف می چرخد و برای چند لحظه محو فضا می شود. به سنگفرش آجری، پرده ها، پنجره های چوبی و آبی رنگ و گلدان های پر از شمعدانی های باطراوت نگاه می کند.
انار سرخی که در دست دارد را بو می کند و می گذارد روی میز. بعد منتظر می ماند تا کسی پیدا شود و به او خوشامد بگوید. کمی بعد سروکله ی پیشخدمتی خواب آلود پیدا می شود.
«این ماشین سفید مال شماست؟»

خلاصه های کوتاه از کتاب دره ی انجیر