خفه شو عزیزم!

در انتهای صحنه چند قفسه­ی چوبی پر شده از کتاب­هایی که به­عکس چیده شده­اند، چنانکه عنوان هیچ­یک از آنها دیده نمی­شود. در سمت دیگر، کمد چوبی بزرگی است که پشت درهایش آینه­های قدی است. در یک سمت کمد چتر، روسری­ها و جوراب­های رنگی زنانه آویزان است و در سمت دیگر لباس های زنانه در شکل­ها و رنگ­های جورواجور آویزان شده است. جلوتر از قفسه­های کتاب، میز چوبی چهارگوش قرار دارد و پشت آن صندلی چوبی ساده­ای ا­ست. روی میز در یک بطری شیشه­ای چند شاخه گل زرد خودرو، چند برگه کاغذ و چراغ مطالعه است. جلوتر مبل بزرگ نارنجی رنگی است که روی آن یکی، دو بالش و ملحفه است (پیداست از آن به­جای تختخواب استفاده می­شود). روی دیوار روبه­روی مبل عکس سیاه و سفید بزرگی از زنی زیبا در حالتی که به دوردست­ها اشاره می­کند، به چشم می­خورد. مرد سیاه پوشیده، روبه­روی عکس سیاه و سفید ایستاده است. دستمال­کاغذی از جیب درآورده، اشک­هایش را پاک می­کند. به سمت کمد می­رود با دست موهایش را مرتب می­کند. شیشه­ی ادکلنی را برمی­دارد و به سر و روی خود می­پاشد (هم زمان در میان تماشاچی­ها بوی عطر منتشر شود). مرد در کمد را می­بندد. کتش را درمی­آورد روی تاج صندلی آویزان می­کند. به سمت مبل می­رود. دکمه­های آستین و یکی، دو دکمه­ی پیراهنش را باز می کند. روی مبل منتظر می­نشیند. زن از عمق صحنه (پشت کمد) وارد می­شود. نگاهی به در و دیوار می­اندازد.