بی برگی

تحریرهایی موجز از کتاب بی برگی

من از فصل خزان از جنون لبریز می گویم

ازآن باغ انار تا ابد خونریز می گویم

غم خشکیدن لبخند بر روی لبانم را

شبی آهسته با گلدان روی میز می گویم

بیا بر مرغزار با شکوه دامنم بنشین

که از سرسبزی آن دشت حاصلخیز می گویم

ببین رم کرده اسبم، در تمام دشت می گردم

شبیه خسروی از رفتن شبدیز می گویم

زمستان آمده از کوچه ها شمس مرا برده

شبیه مولوی از سردی تبریز می گویم

غم تنهایی ام را بی صدا مثل کلاغی پیر

دوباره با مترسک های در جالیز می گویم

تو تنها زیر باران های آبان ماه می رقصی

من از پاییز می خوانم، من از پاییز می گویم

خلاصه های کوتاه از کتاب بی برگی