به سوی برادوی

برادوی، نام خیابانی است واقع در منطقه منهتن در شهر نیویورک که از سالیان دور، محل اجرای بزرگترین نمایش‌ها و تئاترهای تاریخ هنر بوده است که سالانه میلیون ها تماشاگر را به سالن‌های تئاتر می کشانند. در طول تاریخ این هنر، کارگردانان و نمایشنامه‌نویسان بسیاری در این خیابان و سالن های تئاتر متعددش پرورش یافته و مشغول به نگارش و یا ساخت آثار ارزشمند و به یادماندنی خود شدند. هنرمندان بزرگی چون یوجین اونیل، تنسی ویلیامز، ری آرانا، ادوراد آلبی، آرتور میلر، دیوید ممت و بسیاری از نام‌های بزرگ و سرشناس دیگر، برخی از کسانی هستند که در سالن‌ها و پلاتوهای واقع در این خیابان نمایش‌های خود را ساخته و بر روی صحنه برده‌اند. یکی از این شخصیت‌های مشهور و شناخته شده، که آوازه‌اش در سرتاسر جهان پیچده، نیل سایمون، نمایشنامه‌نویس و فیلمنامه‌نویس آمریکایی است. شهرت سایمون، بیشتر به‌خاطر نوشته‌های کمدی و طنز خلاقانه‌ای است که در آثار وی وجود دارد. او در آثارش دست به کمدی شخصیت‌هایی که معمولا متعلق به طبقه متوسط آمریکا هستند زده و با قرار دادن آن‌ها در برابر معضلات و مشکلات مختلف، موقعیت‌های کمدی و طنزی را می‌آفریند که در تاریخ ادبیات نمایشی و تئاتر بسیار کم‌نظیرند. نمایشنامه «به سوی برادوی» یکی از آثار همین نویسنده است. در این کتاب سایمون، علاوه بر خلق لحظات کمدی خنده‌آور مانند سایر آثارش، از برخی عناصر تراژدی مدرن نیز بهره برده و با ترکیب این دو به قول خودش “یک موقعیت غمگین را شوخ طبعانه روایت می کند.” این اثر همچنین جنبه‌ای نیمه اتوبیوگرافیک داشته و آخرین کتاب از “سه گانه یوجین” پس از “خاطرات ساحل برایتون” و “بیلوکسی بلوز” محسوب می شود.
تمام خصوصیات این اثر و همچنین ترجمه روان و گیرایی که دارد، موجب جذابیت فراوان آن شده و مطالعه آن برای خوانندگانش تجربه‌ای فراموش‌نشدنی رقم می‌زند.