افعی کشی

تحریرهایی موجز از کتاب افعی کشی

فرشید بعد از هر پکی که به سیگار می زند،مقداری از دودش را از بینی،و بقیه را از دهان بیرون می دهد.زیرنور لامپی مه بالکن و حیاط را روشن کرده است،مسیر دروازه تا پله ها را می آید و می رود.از قدم زدن که خسته می شود،روی برآمدگی لبه ی حوض می نشیند.آتش سیگاری که به لب دارد به فیلتر نزدیک می شود.آخرین سیگار را هم از بسته بیرون می آورد و با ته سیگار قبلی روشن می کند.بسته ی خالی را مچاله می کند و به طرف دیوار روبه رویش پرت می کنند.رو به بالکن می کند و داد می زند:سمانه،ساعت چنده سمانه؟

سمانه روی بالکن می آید:با من بودی بابا؟

فرشید می گوید:ساعد چنده؟ساعت؟

سمانه وقتی ته سیگارهایی را گه فرشید در حیاط انداخته می بیند،می گوید:بابا یه کم به فکر سلامتی خودت باش.

فرشید نفس عمیق می کشد و می گوید:ای بابا!

سمانه به اتاق می رود و بر می گردد:ده دقیقه مونده به دوازده.مگه گوشیت ساعت نداره بابا؟

فرشید چیزی نمی گوید.شلوارش را بالا می کشد و می رود کنار حوض می ایستد،و آخرین سیگارش را هم می کشد.ته سیگار را داخل حوض می اندازد و سمت پله ها می رود.یواش یواش از پله ها بالا می رود و وارد هال که می شود،دو دقیقه مانده است به دوازده.در اتاق کنار آشپزخانه را باز می کند.دم در می ایستد و به عقربه های ساعتی که به دیوار هال آویزان است خیره می شود.بالاخره عقربه ی کوچک و بزرگ هم زمان روی عدد دوازده می روند.فرشید تند به سمت تاقچه ای می رود که قرآن رویش است.قرآن را بر می دارد و بازش می کند.صفحه ی اول سوره ی جن را می آورد.کاغذی که نشانه هایش را پیربابا داده بود و در وسط صفحه است.بالای کاغذ نوشته شده است»دستور تفسیرو طلسم شکنی کتاب کهنه گنج…

خلاصه های کوتاه از کتاب افعی کشی