اعتماد

تحریرهایی موجز از کتاب اعتماد

An acute study in character and obsession.

پژوهشی دقیق در مورد کاراکتر و میل وسواس گونه.

Publishers Weekly

A taut political allegory that takes on big questions of loyalty, ideology, and truth.

یک داستان تمثیلی سیاسی مستحکم که به سوالاتی بزرگ در رابطه با وفاداری، ایدئولوژی، و حقیقت می پردازد.

Kirkus Reviews

A postmodern mystery where nothing—including the text itself—is what it seems.

یک داستان معمایی پست-مدرن که در آن هیچ چیز-از جمله خود متن-چیزی نیست که به نظر می رسد.

Barnes & Noble

خلاصه های کوتاه از کتاب اعتماد

همان شب که برای بار اول ظاهر شد، گفت: «به هیچکس چیزی نگو که حرفت را باور نمی کنند و وقتی از سن و سالت پرسیدند، بهشان بگو مثل خود آن ها، از آن روزی که به دنیا آمدی، زندگی کرده ای. حقیقت را بهشان نگو.» این را هر بار می توانست تأکید می کرد، می گفت: «حتی فکرش را هم نکن که به آن ها بگویی زندگی ات از وقتی شروع شد که من را به خواب دیدی، به هیچکس نگو.»

معلم ها نامه می دادند و از نمره های بد و از شیطنت های بچه ها شکایت می کردند. آن وقت من امضای پدر و مادر بچه ها را جعل می کردم. اما چندان طولی نکشید که این بچه بازی ها را کنار گذاشتم و رفتم به مرحله ای که خلاقانه بود.

اما مهم این بود که با مضمون نامه موافق بود: آن نامه در واقع هم سبک نوشتن او را نشان می داد و هم فکرش را. آن وقت بود که فهمیدم «سوزانا» حق دارد که می گوید من علاوه بر تقلید فنی دست نوشته آدم ها، از عمیق ترین عواطفشان هنگام نوشتن هم تقلید می کنم. یعنی از روحشان.