اتاق معلق

تحریرهایی موجز از کتاب اتاق معلق

دلم میخواست از خوشحالی و ذوق فریاد بزنم؛ امّا سرخی و درخشش گل سرخ که بر بالای نور بیکران و طلایی پاهای او، زیبایی اغوا کننده ای را در پیش چشمان من رقم زده بود، من را به سکوت وا‌می‌داشت. از جایم جم نمی خوردم، نفس نمی‌کشیدم و حتی پلک هم نمی زدم تا مبادا با کوچکترین حرکتی یا نفسی هر اندازه هم کوتاه، آن زیبایی به دست آمده را با اندک خطایی، نابود کنم.

خلاصه های کوتاه از کتاب اتاق معلق