آدم کوچولوی گرسنه (نابینایان)

“آدم کوچولوی گرسنه” یا (نابینایان) اثری است نوشته ی “پیر دلی” و تصویرپردازی “سسسیل هود ریزیه” که با کلاژهای زیبا و نوشتار دلچسب، برای نونهالان به چاپ رسیده و “پیر دلی” با قلم روان خود به کودک می آموزد که اگر می خواهد چیزی را به دست بیاورد باید تلاش برای دستیابی به آن را آغاز کند.
داستان از قلب یک “آدم کوچولوی گرسنه” برمی خیزد که می خواهد شکمش را سیر کند. او هیچ چیز در خانه ندارد؛ حتی پولی برای خریدن نان و سیر کردن خودش ندارد و داستان از همین جا آغاز می شود. “آدم کوچولوی گرسنه” نزد نانوا می رود و نانوا از او می خواهد که عوض نان، برایش آرد بیاورد. آرد را باید از آسیابان بگیرد و او گندم می خواهد. گندم دست کشاورز است و کشاورز پشکل می خواهد. پشکل از اسب به دست می آید و اسب علف می خواهد. علف روی زمین می روید و زمین آب می طلبد. آب در رودخانه است و رودخانه باید تمیز باشد؛ حالا مسئولیت تمام این ها به عهده ی “آدم کوچولوی گرسنه” است تا این زنجیره ی به هم پیوسته را تکمیل ساخته و به آنچه می خواهد دست بیابد.
“آدم کوچولوی گرسنه” با زبان ساده و کودکانه و در جملات کوتاه نوشته شده است و علاوه بر سرگرم ساختن کودک، به او نظم ذهنی را می آموزد و همچنین کودک را با تجربه های جدیدی در جهان پیرامونش آشنا می سازد. “پیر دلی” در این داستان که قصه اش جدید نیست اما بیان و پرداخت آن شگفت انگیز است، به کودکان می آموزد که خواسته ها و نیازها به این راحتی برطرف نمی شوند.در خلال داستان، کودک علاوه بر آگاهی از ضرورت همکاری، با ارتباط بین مشاغل و فرایند طبیعی آماده سازی خوراک نیز آشنا می شود و در می یابد که اگر یکی از بخش های این چرخه دچار مشکل شود، باقی قسمت ها نیز دچار اختلال می شوند.