آتش

حسین سناپور در اواخر دهۀ هفتاد با رمان پرفروش «نیمۀ غایب» خودش را به فضای ادبی ایران معرفی کرد، او یکی از شاگردان گلشیری است و تاکنون رمان‌ها و مجموعه داستان‌های متعدد و کتاب‌های تئوریک و آموزشی در زمینۀ داستان‌نویسی از او به چاپ رسیده است. حسین سناپور یکی از نویسندگان پرکار ادبیات ایران است.
«آتش» آخرین رمان سه‌گانۀ دود – خاکستر – آتش است. حسین سناپور، فضا، شخصیت‌ها و عناصر مشترکی در این سه رمان به کار گرفته است. حسام، مظفر و لادن سه شخصیتی هستند که هر کدام در یکی از این رمان‌ها شخصیت محوری داستان هستند. حسام و مظفر به خاطر رابطه‌ای که با لادن دارند، در این روایت‌ها حضوری پررنگ دارند. از این رو، می‌توان لادن را مهم‌ترین و اصلی‌ترین شخصیت این سه‌گانه در نظر گرفت. در دو رمان «دود» و «خاکستر» لادن از طریق روایت دیگران به خواننده معرفی می‌شد، اما در رمان «آتش» ما بدون واسطه با لادن آشنا می‌شویم.
داستان بستری اجتماعی دارد و در سال‌های دهۀ نود می‌گذرد. این رمان در هشت فصل روایت می‌شود و در کنار مسائل اجتماعی به فردیت و مسائل عاطفی لادن، شخصیت اصلی رمان، نیز می‌پردازد.
لادن خانواده‌ای معمولی دارد، پدر و مادرش با هم سازگاری ندارند. لادن حتی با برادرش هم غریبه است. او از شرایط خانوادگی خودش راضی نیست، بنابراین خانواده اش را ترک می‌کند و به تنهایی در خانه‌ای در محله جردن تهران، زندگی می‌کند. لادن در آرزوی قدرت و ثروت است. او با مظفر مردی میانسال و ثروتمند رابطه دارد. مظفر مدیر یک شرکت بزرگ است و فعالیت‌های اقتصادی غیرقانونی و زد و بندهای سیاسی دارد. لادن دست به هر کاری می‌زند تا به مظفر نزدیک شود، اما در این راه دچار اشتباهی بزرگ می‌شود او با فردی به نام جاویدی اعتماد می‌کند و این آغاز راهی است که به تباهی لادن منجر می‌شود.
لادن در جستجوی پناهی امن است اما به کسان و جاهایی پناه می‌برد که موقتی، لرزان و بی‌ثبات هستند. آتش نمادی است که شعله‌ور می‌شود و لادن را می‌سوزاند و خاکستر می‌کند. او لابلای آدم‌های بی‌عاطفه و تشنۀ قدرت و ثروت می‌سوزد و نابود می‌شود. لادن از ابتدا به جایی اشتباه پناه می‌برد و هر چه تلاش می‌کند بیشتر در باتلاقی فرو می‌رود که آدم‌های اشتباهی و فرصت‌طلب برایش می‌سازند. لادن به هر ریسمانی چنگ می‌زند تا خودش را بالا بکشد و معتقد است باید همه را زیر پا له کرد تا بالا رفت. او برای عشقی می‌جنگد که به بن‌بست رسیده است. مظفر همۀ راه‌ها را به روی او می‌بندد.
سناپور در رمان «آتش» با لحن و زبانی مناسب و تصاویری قدرتمند شخصیتی را روایت می‌کند که به بن‌بست رسیده است. توصیفات درخشان یکی دیگر از امتیازات این رمان است.
«آتش» داستان و شخصیت‌هایی جذاب دارد که معاصر ما هستند و همین امر می‌تواند، خوانندگان رمان فارسی را راضی و خشنود کند.