آتش و مهتاب

تحریرهایی موجز از کتاب آتش و مهتاب

گاه ده ها بار دور باغ می دوم و تشنه و عطشناک از شیر لب حوض آب می نوشم. روی زمین ولو می شوم و از لا به لای درختان تبریزی آسمان آبی را نگاه می کنم. در آسمان حل می شوم. بی حرکت می مانم تا گنجشک ها بیایند و لاله ی گوشم را نوک بزنند و مورچه ها از نوک انگشتانم بالا بروند و با تلاش فراوان از تپه های سینه ام پایین بخزند و نسیم موهایم را بپراکند روی پیشانی نم زده ام و میان علف ها صدای عشق ورزیدن آب و ساقه ها را بشنوم و سرمست ، با پیکری داغ و سنگین از زمین بلند شوم و تلو تلو خوران به درختان تکیه بدهم و با آن ها یگانه شوم.

خلاصه های کوتاه از کتاب آتش و مهتاب