کتاب دفترهای مالده لائوریس بریگه

اما آن زن، آن زن یکسره در خود مچاله شده، بر دست هایش فرو افتاده بود. همین که دیدمش، پا سست کردم. وقتی بینوایی غرق فکر است، نباید مزاحمش شد. شاید سر انجام چیزی را که به فکرش می رسد، بیابد.

اکنون که در خود آرام گرفته ای، ببین که چگونه پیشاروی خود در دست هایت تمام می شوی، دم به دم به حرکت های مبهم، رد خط های چهره ات را می گیری. و در درونت به ندرت جای خالی پیدا می شود.

معشوق ها مسکینند و در خطر. زنهار که از خود فراتر روند و بدل به عاشقان شوند. حریم عشاق امنیت محض است. راز در درونشان منزه شده است و همانند بلبلان، آن را یکریز سر می دهند، چرا که تقسیم ناپذیر است.